NASTĘPSTWO RUCHU I SPOCZYNKU

Na przykład ludzie, którzy zrobili reklamę kiełbasek, stworzyli przekaz, w którym sekwencje ruchu występowały naprzemiennie z sekwencjami, w których ruchu nie było. Pozwalało to na okresy odpoczynku i sprawiało, że obrazy były bardziej stymulujące, ponieważ ruch rozpoczynał się wielokrotnie. Niestety, twórcy umieścili główną informację dźwiękową w chwili, kiedy ruch nie występował.Wiele badań psychologicznych wykazało, że uczenie się ulega poprawie, kiedy co pewien czas następuje odpoczynek. Na przykład uczniowie nauczą się więcej, jeśli w klasie są duże okna, ponieważ mogą zrobić sobie przerwę „wizualną”. Pa­mięć ulega wzmocnieniu, kiedy ludzie mają szansę zrobić przerwę i pomyśleć o danej informacji, zamiast być zmuszani do stałego nastawiania się na nowe bodźce.Następstwo ruchu i spoczynku może przebiegać różnie, za­leżnie od celów prezentacji. Ruch może przygotować daną osobę, by wzięła udział w zdarzeniu i uczyła się, i na odwrót, ruch może przeszkodzić, jeśli pojawi się w ważnym fragmen­cie wydarzenia. Myślenie jednak nie zawsze musi być ważnym celem. Możemy grać w gry i oglądać programy rozrywkowe właśnie po to, by u n i k n ą ć myślenia. Wówczas celowo po­zwalamy na to, aby ktoś inny sterował naszą uwagą. Temu celowi dobrze służy właśnie ruch.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *