PLAGA PROBLEMÓW

Systemy wideokonferencyjne również nawiedza plaga prob­lemów, które wydają się trywialne pod względem technicz­nym, ale mają zasadnicze znaczenie psychologiczne. Wszyst­kie one są związane z odmierzaniem czasu. Rozważmy na­stępujący scenariusz: Mówca wyjaśnia pewną koncepcję. Słu­chacz, który obserwuje ów przekaz w innym mieście, jest zdecydowany przerwać mu i zareplikować, lecz system nie może przekazać tej reakcji we właściwym momencie. Mówca, nie słysząc i nie widząc żadnej reakcji, po prostu mówi dalej. Tymczasem słuchacz popada we frustrację, ponieważ brak jest wzajemności, wspólnego działania podczas rozmowy. Słuchacz nie ma możliwości wpłynięcia na to, co zostało powiedziane. Dialog zamienia się w monolog. Sfrustrowani są wszyscy. Tego rodzaju problem zdarza się często, kiedy brak jest reakcji „kanału wstecznego”. W rozmowach, które odbywają się twarzą w twarz, istnieją przekazy gestami, którymi słuchacz daje znać mówcy, jak odbiera jego wypowiedź – są to dźwięki takie, jak „aha” lub „hm”, kiwnięcie głową z aprobatą lub porozumiewawczy uśmiech. Reakcje takie są niezmiernie uży­teczne i precyzyjnie umiejscowione w czasie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *