ROZWAŻENIE PROBLEMU ASYNCHRONICZNOŚCI JAKO CZEGOŚ NIENATURALNEGO

Przyjmując koncepcję utożsamiania mediów z rzeczywistoś­cią, zakładamy na ogół, że rzeczywistość i media są ze sobą równoważne. Ostatnie badanie stanowi jednak pewien zwrot. Niektóre zmiany stanu rzeczywistego są możliwe jedynie w mediach i ta sztuczna rzeczywistość, podobnie jak kiepska wierność odtwarzania dźwięku, jest dla odbiorców prezentacji medialnych czymś, z czym trzeba się liczyć. Nowa rzeczywis­tość nie tyle jest postrzegana w związku z technologią, ile raczej traktowana jako coś naturalnego, chociaż źle funkcjonu­jącego. A w mediach, podobnie jak w życiu, dziwne wydarze­nia są oceniane negatywnie. Problem nienaturalnych prezentacji wydaje się niezmiernie poważny szczególnie dlatego, że media mogą za jakiś czas upośledzać podstawowe czynniki percepcyjne. Mimo że spo­soby rozwiązania tych problemów są ogólnie znane, wymagają one jednocześnie zbyt wielu kosztów, by je wdrażać. Na przy­kład synchronizacja dźwięku z obrazem nie stanowi tajemnicy; inżynierowie wiedzą, co zrobić, by była doskonała. Chodzi po prostu o to, że nie wszyscy mogą pozwolić sobie na opłacenie ich usług lub na kupno maszyn, które sprawią, że problem stanie się wspomnieniem przeszłości.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *