SKUTKI NIEZAUWAŻALNEJ ASYNCHRONICZNOŚCI

Pierwszą rzeczą, której się przypatrywaliśmy, była zdolność uczestników do wykrywania problemów z synchronizacją. Rozpoznanie asynchroniczności okazało się rzeczą jeszcze trudniejszą, niż oczekiwaliśmy. Zadaliśmy trzy pytania, by przekonać się, czy uczestnicy eksperymentu dostrzegają prob­lem. Po pierwsze zapytaliśmy widzów, czy dostrzegają coś dziwnego w prezentacjach. Jeśli nie wspomnieli o problemie z synchronizacją, pytaliśmy następnie, czy zauważyli coś nie­zwykłego związanego z dźwiękiem. Jeśli znów nie powiedzieli nic o synchronizacji, pytaliśmy ich szczegółowo, czy zauważy­li, że obraz i dźwięk nie są ze sobą zsynchronizowane. Jedynie połowa uczestników, którzy obejrzeli asynchroniczne prezen­tacje, opowiedziała „tak” na którekolwiek z zadanych pytań.Pomimo trudności w dostrzeżeniu problemów wywołały one skutek. Kiedy dźwięk poprzedzał obraz, prezentowani mówcy byli oceniani bardziej negatywnie: jako mniej interesujący, mniej sympatyczni, mniej sugestywni, bardziej pobudzeni, a ich przekaz uznano za mniej udany. Co istotne, skutek ten dotyczył również widzów, którzy nawet nie zauważyli pro­blemu. Dlatego też nie można pomijać psychologicznej strony wadliwej lub niedoskonałej techniki. Problemy techniczne na ogół mają konsekwencje społeczne.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *