TWORZENIE ASYNCHRONICZNOŚCI W LABORATORIUM

Jednym z badanych przez nas skutków była ocena zdolności mówcy. Kiedy ruchy ust i głos do siebie nie pasują, jest to kwestia niejednoznaczna. Pomyśleliśmy, że widzowie, zamiast zadawać pytanie: „Co złego dzieje się z techniką?”, mogą pytać: „Co złego dzieje się z mówcą?” To ostatnie pytanie ma społeczne konsekwencje, ponieważ może spowodować, iż wi­dzowie ocenią negatywnie osobę mówiącą. Założenie na temat braku synchronizacji pomiędzy dźwię­kiem a obrazem było następujące:Zasada 1. Brak synchronizacji pomiędzy dźwiękiem a obra­zem spowoduje, że mówca zostanie oceniony negatywnie.Uczestnicy eksperymentu widzieli i słyszeli dwa stopnie asyn- chroniczności dźwięku i obrazu. Pierwszy stopień to była doskonała synchronizacja lub tak doskonała, jaką można osiąg­nąć, używając standardowego wideo. W tych warunkach nie było wrażenia niedopasowania obrazów mówiących ludzi ze słowami wydobywającymi się z ich ust. W innych warunkach ustawiliśmy taki stopień asynchroniczności, że uważaliśmy, iż będzie on wyraźnie zauważalny – pięć klatek wideo na jedną szóstą sekundy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *